Met behulp van de andere hand is het wel mogelijk om de vinger recht te krijgen.
Strekpeesletsels ontstaan meestal na een snij- of bijtverwonding. Soms ontstaan ze door een val. In uitzonderlijke gevallen kan er sprake zijn van een spontane scheur, bijvoorbeeld bij reumapatiënten. Soms wordt dit letsel niet (tijdig) herkend omdat er sprake is van een gedeeltelijke scheur of wordt de functie deels over genomen door een naastgelegen strekpees.
Een peesletsel moet bijna altijd geopereerd worden. In de ideale situatie zal de patiënt meteen na het letsel geopereerd worden en in ieder geval binnen 10 dagen na het peesletsel. Na 10 dagen wordt de kwaliteit van het peesweefsel minder en kan het herstel minder goed verlopen.
Het herstel van de pees wordt gedaan op de operatiekamer. De operatie bestaat uit het opzoeken en herstellen van de aangedane strekpees. Na de ingreep wordt een (gips)spalk aangelegd.
De handchirurg bepaalt, aan de hand van het soort letsel en de toestand van de pees, welke nabehandeling door de handtherapeut wordt gestart. Er kan besloten worden een statische nabehandeling, een voorzichtige dynamische of een actieve nabehandeling (early active motion) te starten.
De gehele behandeling neemt, zonder complicaties, 3 maanden in beslag. In de meeste gevallen is het gedurende 6 weken nodig om de pees middels een spalk te beschermen. Daarna zal het accent met name liggen op het versterken van de pees en het weer terugkrijgen van de beweeglijkheid en de kracht van de hand.
Na deze ingreep kunnen de volgende complicaties optreden:
- Stijfheid
- Chronisch pijnsyndroom
- Wondontsteking
- Bloeduitstorting
- Rest-beperking van de beweeglijkheid van de vinger



